جوانی با چاقو وارد مسجد شد و گفت :بین شما کسی هست که مسلمان باشد ؟

همه با ترس و تعجب به هم نگاه کردند و سکوت در مسجد حکمفرما شد ، بالاخره پیرمردی با ریش سفید از جا

برخواست و گفت : آری من مسلمانم

جوان به پیرمرد نگاهی کرد و گفت با من بیا ، پیرمرد بدنبال جوان براه افتاد و با هم چند قدمی از

مسجد دور شدند ، جوان با اشاره به گله گوسفندان به پیرمرد گفت که میخواهد تمام آنها

را قربانی کند و بین فقرا پخش کند و به کمک احتیاج دارد ، پیرمرد و جوان مشغول قربانی

کردن گوسفندان شدند و پس از مدتی پیرمرد خسته شد و به جوان گفت که به مسجد بازگردد

و شخص دیگری را برای کمک با خود بیاورد

جوان با چاقوی خون آلود به مسجد بازگشت و باز پرسید :

آیا مسلمان دیگری در بین شما هست ؟

افراد حاضر در مسجد که گمان کردند جوان پیرمرد را بقتل رسانده نگاهشان را به

پیش نماز مسجد دوختند ، پیش نماز رو به جمعیت کرد و گفت :

چرا نگاه میکنید ، به عیسی مسیح قسم که با چند رکعت نماز خواندن کسی مسلمان نمیشود !!

دو تنب و ابو موسی از آن ماست
ز دیرین زمان زیر فرمان ماست

ز دوران کورش و ز آن پیشتر
خود این هر سه را سر به دامان ماست

به تاریخ بنگر به اخبار بین
که خود نامشان زیب دیوان ماست

نباشیم فارغ ز هم سالهاست
نگهبانشان فرض ایمان ماست

زجغرافیا چون شدم راهجوی
چو تاریخ گفت این سه از آن ماست

به مام وطن عهد و پیمانشان
به ستواری عهد و پیمان ماست

ببالند بر خود که ایرانیند
که فخر آفرین نام ایران ماست

به پیوند ایران زمین شاکرند
که بس روح پرور گلستان ماست

گر از نوع فرهنگ با ما دو تا ست
ز پیوند یکباره همسان ماست

بر او دوخت بیگانه گر چشم آز
مگر غافل از خشم سوزان ماست

امارات را گو بنه پای پیش
گرت آزمونی ز شیران ماست

شنیده ست ما را که گفتند شیر
ولی غافل از چنگ و دندان ماست

کس ار سر بر آرد به پیکارمان
سرش بی سخن گوی میدان ماست

بر و بوم او نابسامان کنیم
کس ار بدنگر سوی سامان ماست

نگهبان مرز است شعر ادیب
نگهدار ما لطف یزدان ماست

<sub>مهربانی با حیوانات سودمند در دین زرتشتی

رابطه وهومن با جانداران نیک و سودمند:
همانگونه که در جهان مادی انسان نماینده اهورامزدا بر روی زمین است، حیوانات و جانداران خوب و سودمند نیز در جهان مادی نماد و نماینده وهومن به شمار میروند و کسی که به صفت نیک اندیشی و وهومن آراسته است نباید نسبت به حیوانان و چهار پایان سودمند ستم روا دارد و انها را بی جهت بیازارد یا به ریشه کن کردن نسل آنها بپردازد.چنانکه در نماز ها و «اندرز گواه» آمده است :
«داد و آیین بهمن امشاسپند آشتی و نیک اندیشی است.کینه ورز و رزم کام مباشید.نیک خواه و به منش باشید.بدی مکنید و پیرامون بدکاران مگردید.دانش اندوزید و خردمندی پیشه کنید.فرهنگ گسترید و دژمنشی را براندازید.با دشمنان به داد کوشید.با دوستان نیکی ورزید.چهارپایان و جانداران سودمند را خوب نگاه دارید و کار بی اندازه به آنها نفریمایید و آنان را از گرسنگی و تشنگی و گرما و سرما نکاه دارید و بر آنان ستم روا مدارید»
در واقع کسی که طرفدار وهومن و طرفدار صلح و آشتی و بی آزاری و خیر خواهی باشد هیچگاه حاضر نخواهد شد"اندکی اذیتش حتی به موری برسد.چنانکه سعدی میفرماید:
من آن مورم که در پایم بمالند
نه زنبورم که از نیشم بنالند
چگونه شکر این نعمت گذارم
که زور مردم آزاری ندارم
ولی در جهان بینی زرتشتی خیرخواهی و ترحم و بی آزاری تا این درجه دستور داده نشده بلکه انسان که اشرف مخلوقات است باید برای نیرومند کردن تن و روان در زندگی از همه موجودات اعم از جماد و گیاه و حیوان به طور متعادل استفاده کند.
در اوستای «پَتِت» یا توبه نامه زرتشتیان امده است :
«از هر گونه گناهی که من از جهت روانی نسبت به بهمن امشاسپند و از لحاظ تنایی نسبت به چهارپایان مرتکب شده ام پشیمان گشته و توبه میکنم.اگر چارپایی را زده یا آزرده ام یا با شکنجه و سختی کشتم یا خوراک و آب را به گاه خود به او ندادم.اگر استخوان او را شکستم یا زخمی کردم یا از دزد و گرگ و راهزن نگهداری نکردم و یا از گرما و سرمای بی اندازه دور نگاه نداشتم.اگر گوسفندی زهی (ماده) را کشتم.اگر گاو ورزا(شخم زن) و اسب کارزاری و بره و بزغاله و مرغ کرچ را کشتم.اگر بره کمتر از یک ساله را ذبح کردم که بدین وسیله بهمن امشاسپند از من آزرده و ناخشنود گشته از آن گناهان پشیمان شده توبه میکنم»
در «افرینگان ها» میخوانیم: «بشود که ما به پیروی از بهمن یا نیک منشی پردازیم.امشاسپندی که نماینده صلح و آشتی و پیروزمندی و زداینده بدی و زشتی است.از اوست خرد ذاتی و دانش غریزی هورمزدی و خرد اکتسابی و دانش منقول هورمزدی.امشاسپندی که نمادش در گیتی انواع چارپایان نیک و سودمند است که مردمان جهان زیوش و دارش و پرورش تن و جان خود را از آنان فراگیرند و فرش و بستر و پوشاک خود را از آنها تهیه کنند».
در ارداویراف نامه پهلوی بخش ویژه ای است در مورد عذاب روان کسانی که در گیتی به چارپایان سودمند ستم روا داشته یا آنان را با شکنجه و آزار کشته اند.
در اوستا، پرورش و ترحم به حیوانات مفید کاملا رعایت شده و بارها سفارش میگردد.از جمله در «بهرام یشت» میفرماید:
«نیرو برای حیوانات نوازش ، خوراک و پوشاک برای حیوانات . درود به حیوانات از برای زراعت ، باربری و از برای خوراک و پوشاک خودمان هم که باشد باید آنان را پرورش دهیم».

پاسداشتن روزهای نَبُر و یا پرهیز از کشتار و گوشت خواری:
بنا بر سنت دیرین و پیروی از اصل نیک اندیشی و بی آزاری و پاس داشتن حال چهارپایان زرتشتیان ماهی چهار روز از کشتن دام و خوردن گوشت خود داری کرده و آن را به نام روز نبر یا «پرهیز از گوشت خواری» مینامند.دلایلی که این روزها را دانشمندان دین زرتشتی برای پاس داشتن این اصل اقامه میکنند به قرار زیر است:
1: کمک به اقتصاد کشور:زیرا امروزه نیز در اغلب کشورهای جهان ماهی چهار روز کشتار برابر قانون جایز نیست.
2: پیشگیری بسیاری از امراض که در اثر خوردن گوشت و چربی زیاد ایجاد میشود.
3: کاستن از روحیه جنگ و جدال و کشتار و خونریزی در بین بشر زیرا با مشاهده روحیه همزیستی و بی آزاری حیوانات گیاه خوار و رفتار خشن و قهر آلود حیوانات گوشت خوار نسبت به یکدیگر این حقیقت روشن میگردد.اوستا نگهداری از چارپایان سودمند را از امور خیریه و کارهای نیک میشمارد و آن از احکام مذهبی محسوب میگردد.در «فروردین یشت» روان جانوران بری (زمینی) و بحری (دریایی) ستوده شده است.در «بهرام یشت» بند پانزدهم میگوید:
«مهر توانا به جایی مینگرد که در آنجا ستوران آرام گیرند و زیاد گردند»
در اوستا بارها ادعا شده که این خانه و این کشور از ستوران بهره مند باد.از اسبان تند رو و گردونه های استوار با نصیب باد.در «گوش یشت» کسانی که به پرورش و نگهداری چارپایان بپردارند ستوده شده اند.ولی این ترحم کورکورانه تعلیم داده نشده و شامل حیوانات موذی و حشرات زیانمند نخواهد بود.بلکه وظیفه هر زرتشتی است که آنها را از خود دور ساخته و به دفع آنان پردازد.

بازداشتن از قربانی حیوانات:
در کیش زرتشتی قربانی حیوانات روا نیست و اگر این کار ناپسند گاهی میان زرتشتیان ایران معمول گشته در اثر معاشرت با دیگران و مخالف دین زرتشتی است.در اوستا قربانی حیوانات را گناهی بزرگ شمرده و آن را به دروغ پرستان و دیوان نسبت داده است.در «بهرام یشت» کرده 17 از دیوان «ویامبوره» که یک دسته از دیو پرستان بوده اند نکوهش شده است.زیرا آنها حیوانات را شکنجه داده و اعضای بدن آنها را به عنوان فدیه در هم میشکنند و به آنان زجر و آزار میرسانند.این مردم چشم گاوان را بیرون میاورند.
در خود گاتها نیز بارها اشوزرتشت از کاویان و کرپان و اوسیج ها که دسته ای از امرا و پیشوایان دیو یسنا بودند گله مند است که به حیوانات ستم و بیداد روا میدارند و به جای انکه آنان را بپرورانندن و به زراعت وادار سازند آنان را به ناله درمیاورند(یسنا 44 بند دوم) تا آنجا که در گاتها به کسانی که حیوانات را با فریاد شادی قربانی میکنند نفرین میفرستد(یسنا 32 بند دوازدهم و چهاردهم). در دین زرتشتی تنها فدیه و نیازی که در بارگاه اهورامزدا پذیرفته میشود اندیشه و کردار و گفتار نیک است و بس.
اشوزرتشت میفرماید:
«زرتشت برای سپاسگذاری" جان خویش و برگزیده ترین اندیشه و گفتار و کردار خود را با آنچه او راست، از فروتنی و برتری، تقدیم آستان مزدا و راستی مینماید» (یسنا 33 بند چهاردهم)
در «گوش یشت» امده:
«این کامیابی را به من بخش ای مزدا که بتوانم از برای اسایش آفریدگان تو گله های بسیار پرورش دهم و آنان را از آزار دور و ایمن دارم».

سرچشمه : "جهانبینی زرتشتی" به خامه روانشاد موبد رستم شهزادی.</sub>

_{رضا خان وقتی به سفر فرنگ میره و در انگلیس تو یه هتل مجلل اسكان می گیره، شب هنگام خدمتكارش كه از طرف دربار انگلیس انتخاب شده بود در اتاق رضاخان رو می زنه و یه دختر زیبا رو مشایعت می كنه به داخل اتاق! پس از چندلحظه رضاخان درو باز كرده دخترو از اتاق بیرون می كنه. خدمتكار دوباره یه دختر خوشگلتر از قبلی رو به حساب اینكه از اون خوشش نیومده می فرسته داخل اتاق كه دوباره رضاخان بیرونش می كنه. باره سوم هم این موضوع با دختر خوشگلتر ادامه پیدا می كنه كه رضاخان ضمن بیرون كردن دختر خطاب به خدمتكار میگه: برو به رئیست بگو اگه خوشگلترین دختر انگلیسم بفرسته تو اتاقم من بهش دست نمی زنم تا این انتظارو تو ایران از من نداشته باشه!}

مطالب انجیل منسوب به متی 52% مشابه دیگر اناجیل است. 48 درصدش اصلاً در انجیل های دیگر نیست. مطالب انجیل منسوب به مرقس 7% با دیگر انجیل ها تطبیق نمی کند البته این به این دلیل است که انجیل مرقس خیلی کوتاه است. اما مطالب انجیل یوحنا فقط 8% مطالبش شبیه مطالب دیگر اناجیل است. یعنی 92% آنچه یوحنا گفته است در دیگر اناجیل وجود ندارد و یوحنا خودش گفته است.

اما از نظر صفحات و باب ها و تعداد آیات انجیل متی 28 باب، 53 صفحه، 1069 آیه دارد. انجیل مرقس 16 باب، 33 صفحه،  786 آیه دارد.  انجیل لوقا 24 باب، 56 صفحه، 1151 آیه دارد. انجیل یوحنا 21 باب، 43 صفحه و 878 آیه دارد.

کوروش پاشو ببین کشور تو راهه مهیبیه

پاشو بنگر که ملت توی خوابه عمیقیه

ببین به دنیا داریم میگیم که ما برتریم

در حالی که ماهاهمه یه مشت گداپروریم

ببین یه جوون از ته دلش بت داره میگه

اینجا لواط تو زنا جزیی از کردارنیکه

کوروش ناموس فروشی رو دوره قیمته

نماد فروهر نماد شیطانی شده

همون عربهایی که هستن تشنه به خونمون

همه درگیر یه لقمه نونن

کوروش بیدار شو وقت خواب نیست

ولی چه فایده اسطوره ها در آغوش میرن

و بعد مدتی از یادها فراموش میشن

بغضی تو گلومه

کوروش مردومردونگی از تو افکار رفته

از همون ریش سفیدایی که جیبهاشون شده

پول ملت که تو حسابهای سیباشون پره

و مسافرهارو به بهشت و جنت میبرن

کوروش بیدار شو وقت خواب نیست

یه روز میاد که یه ایرانی دیگه هیچی از خودش نداره....!!!!